TSM (Therapeutic Spiral Model) is ontwikkeld door gecertificeerde trainers in psychodrama, sociometrie en groepspsychotherapie – Kate Hudgins en Francesca Toscani. TSM is een integratie van klassiek psychodrama, hechtingstheorie en recente ontwikkelingen in interpersoonlijke neurobiologie en traumatheorie om extra veiligheid en structuur te bieden bij het werken met trauma.

TSM is een ervaringsgerichte behandeling, TSM maakt gebruik van psychodrama-interventies om veilig en effectief te kunnen werken aan behandeling van trauma. Psychodrama is een actieve en speelse methode om situaties waarin je vastloopt te onderzoeken. Via actie en spel wordt de spontaniteit en creativiteit verhoogd zodat nieuwe oplossingen en perspectieven beschikbaar komen.

Leerervaringen beklijven, omdat denken, voelen en handelen gecombineerd wordt. Naast psychodrama gebruikt TSM de bevindingen en inzichten uit wetenschappelijk onderzoek en nieuwe theorieën. Er wordt bij TSM gewerkt met een duidelijk gedefinieerd klinisch model, genaamd het intrapsychische rolatoom van de trauma-overlever. Het voordeel van dit klinische model is dat het traumatherapeuten, hulpverleners èn cliënten helpt om de interne en vaak chaotische realiteit van mensen na een trauma te begrijpen. Volgens dit model wordt er allereerst gewerkt aan vergroten van veiligheid en krachten. Deelnemers leren daarnaast technieken om tijdens het werken hun lichaam en geest te kalmeren zodat ze blijven beschikken over denken, voelen en doen.

Binnen hun zogenoemde ‘window of tolerance’ kunnen cliënten leren en wordt hertraumatisering voorkomen. Als de basisvoorwaarden genoeg gewaarborgd zijn worden er stappen gemaakt richting het trauma, eerst door het trauma onder ogen te zien. Dit gebeurt titrerend, omdat er vaak teruggegrepen moet worden naar het verstevigen van de krachten en het kalmeren van hun lichaam en geest. De interne strijd tussen de traumadelen van het zelf worden verder verkend.

Bij TSM gaat het om de geïnternaliseerde rollen van slachtoffer, dader en zelfverlater. Deze laatste rol gaat over hoe mensen zichzelf in de steek laten door slechte zelfzorg en zelfbeschadiging. Via corrigerende emotionele ervaringen en veranderingen in de interne rollen wordt gewerkt naar post traumatische groei. Er worden nieuwe verhalen gecreëerd om de toekomst positief te sturen.